Tolga Erbak

Evetttt sayın izleyiciler Double Story’nin yeni bölümüne hoş geldiniz. Bugün yaz yaz yaz bölümümüzden hatırladığımız tandık bir sima Tolga ile yarışacağız yine. Formatı biliyorsunuz; verdiğimiz bir kelime ile yarışmacımız iki farklı hikayesini anlatıyor ve birbirinden değerli hediyelere kavuşuyor. Daha fazla zaman kaybetmeden Tolga Bey’e merhaba demek istiyorum.

S: Sunucu, T: Tolga
S: Merhabalar Tolga Bey nasılsınız bugün?
T: Merhaba, iç güveysinden halliceyiz işte, sizleri sormalı..
S: Bizler de yuvarlanıp gidiyoruz. Deneyimli bir yarışmacı olduğunuz için hemen yarışmaya geçmek istiyorum. Kelimemizi görelim mi?
T: Tabi buyrun.
S: Çarkımız dönüyorrr ve bugünkü kelimemizzzz “Bahar”.
T: Aaaa ne güzel, bu kelimede x2 hakkımı da kullanmak istiyorum.
S: x2 miii? Amanın yani siz bu kelimenin başına veya sonuna bir kelime daha ekleyip ödüllerinizi ikiye katlayacaksınız? Yamuluyor muyum?
T: Yamulmuyor ve yanılmıyorsunuz. Eklemek istediğim kelime “bahar” ın başına “son”.
S: Pekalaaaa Tolga Bey, Sonbahar ile iki farklı öykünüzü bekliyoruz buyrun;

Senior: 2010 Şubat ayı. Ders seçimleri için İKU’nun Internet Explorer’dan başkasıyla çalışmayan teknoloji harikası(!) Nokta otomasyon sistemine girilir. Ders seçimi falan filan yapılır ve üstteki yazı ister istemez dikkat çeker. “Bahar”. Evet kabul ediyorum Kıbrıs daha bir İngilizcevari idi ve “Spring” yazardı ama İKU olmasa nasıl bahar üzerine oynardım ki? Peki sonu ne bu işin? Aldığım 7 dersin (Yedi taneydi di mi Alihan? Yamulmuyorum aman yanılmıyorum di mi? Aydınlat beni :)) yarısından fazlsında sıçmazsam bu bahar dönemi benim son bahar dönemim. Eh belki şimdiden yaza kalmayı garantiledim ama son bahar mı son bahar.

Junior: Kelime oyunlu cin yaklaşımın ardından -blog dünyasının son mohikanına atfımla da birlikte- 100 puanın yarısı 50 puan haneme yazılır.

Sophomore: Ne desem ne desemm.. Hah buldum aylardan sonbahar (orjinallik de tavan yapmış görmeyeli). Şubat ayından Mart’a girerken tam ilkbaharın kollarına teslim olacakken de sonbaharı anlatmak pek koyuyor ama neyse işte, böyle yazdan çıkarsınız yapraklar sararır falan.. Eylül diye bir ayda başlar ama son yıllarda küresel ısınma falan filan yazdır, canıdır aslında o da. 13 diye bir günü vardır Eylül’ün koyar adama ara sıra, sonra Ekim-Kasım derken t-shirt’leri atarsınız uzun kollu bir şeyler giyersiniz budur yani sonbahar.

Freshman: Öykünün sıradanlığı ve yasaklı 13 Eylül vurgusu puan kaybettirir. Kalan 50 puanın sadece 10′u haneme yazılır. Ayrıca freshman, sophomore, junior ve senior gereksiz başlıkları ile 13 Eylül yasağı yüzünden New York – Cortland hattında bir soruşturma açılabileceği vurgulanır. Tebliğ gerekirse e-mail ile bildirilecek miymiş neymiş. Sanmıyorum gelsin ama Tolga’nın Avukatı hazırlıklı olsun dediler :)

S: Tolga Bey, iyi başladınız nefesiniz kesildi (50+10)x2=120. Neredeyse x2’siz bir yarışma gibi oldu ne diyorsunuz? Neden yasaklı konulara girdiniz?
T: Son-bahar kelime oyunu son sınıf falan evet efenim iyi başladım ama 13 Şubat gecesi gene rüyalar rahat bırakmadı. 7-8 saat uykumun ben diyeyim tamamı siz diyin beşte biri (küsüratlı sayı vereyim de salladığım anlaşılmasın) gene o vardı. 13 Eylül, meylül hatta Behlül (o kim lan?) bunlardan geliyor yani..
S: Neyse Tolga Bey sağlık olsun, 120′de iyi puan. Hemen Limon Sözlük‘ün çiçeği burnunda karma sistemine bakıyoruz veeeeee +120′nin karşılığı “burjuva”. Evet, hostesimiz Berrin şimdi burjuvayı kaldırıyor veeeeee ödülünüzzzzz Cortland’tan bir e-mail. Tabi ki; “rüyalar gerçek olsa seni her gün görürdüm, o incecik belineee sarılarak yürürdümmm.” Buyrun sepetiniz Tolga Bey, takın ve yolunuza gidin.
T: Oldu o zaman, yatıp uyuyayım bari yine, mail’ler devrede nede olsa. Bari rüya+mail felsefesine oynarım..

Tolga’dan Tolga’ya ortalama bir birinci yıl hatırası olsun. Tarafınıza “alın bunu okuyun” diye özel olarak iletilmediyse bahse girerim bir şey anlamazsınız ki iletilenlerin bile zorlanacağına eminim. Zaman kaybı olarak nitelendirmeyeceğiniz yaklaşık 2000 karakter okumak istiyorsanız buyrun. Önceden uyarır, sevgiler sunarız.

İnsanın kendi kendini cezalandırdığı bir gün. 1000-2000-3000 kaç olursa olsun ne fark ederki gittiğin mesafenin? Karşında nasıl bir fedakarlık var göremiyor musun? Görüyorum ama malesef 1 yıl sonra.

Başkası olsa ne yapardı? Yüzüne bile bakmazdı emin olabilirsin. O bir yıllık yazışmaları karıştırıyorum da Tolga Kaçar‘ı bile ilk söyleyişte inandıramamışım bıraktığım izler olduğu halde. Gitmeden önce yazılıp sonrasına ışık tutması da ayrı bir gelecek görüşlülük. Haa “geleceği görmek” de bir yerlerde geçmişti di mi? Evet evet hatırlıyorum yine bir şeyleri örterek verilen bir cevap, kaçan değerlerin ardından ne olacak ne bitecek diye sadece dışarıda gözlemci kalışının ispatıydı sanki. Aynen öyle evet, hemde şu an yaptığın gibi, konuyla organik bağı olanların bile anlamayacağı cinsten.

Şu anda aslında teselli ikramiyesinin sahibisin de haberin yok Tolga. Anı görememe hastalığın o kadar yayılmış şu anı anlayamıyorsun. Ancak böyle yazılarla yüzüne çarpılıyorlar ki onu da binlerce kez dediğim gibi senden başka anlayan yok. Oldu olacak yeni birde dil geliştir ki toptan ilişkin kopsun şu dünyayla.

Neyse ki teselli ikramiyen son 1 rakam kadar değersiz değil. İyi bir dostun var hala karşında. Kötüye kullan diye demiyorum ama şu aşamaya geldikten sonra bundan da aşağı inebileceğini sanmıyorum. Tabi ki artık attığın her mesajda çekineceksin ve içinden düşüneceksin kendini karşı tarafın yerine koyarak “acaba hala hangi yüzle yazıyor” gibisinden..

Anlayacağın 1 yıl sonra artık görünmez engeller var önünde. Olduğun yerde durmaktan başka mücadele izni vermeyen, hiç aratmayan ve 160 karakter için bile hindi gibi düşündürten görünmez engeller. Kalpleri, açık denizler kadar özgür olduğu günlerden bir gölle sınırlayan günlere getiren görünmez engeller. Ve en önemlisi de “acaba bir defa daha olur mu?” sorusuna “nasıl güvenilsin ki” şeklinde cevap çarpan görünmez engeller var önünde.

Buyur Tolga, kimsenin nezaketini bozup söylemediği ama anlamamak için de gerçekten çaba harcanması gereken gerçekler bunlar. Her unutmaya çalıştığında hatırlamak için arşiv niteliğinde bir ilk yıl hediyesi.

Her ne kadar kendi kendime yazılmış olsa da bu sefer “to” yerine “about İ.” Aynı konuda insan bir defa hata yapar ve bu da mükemmelin bir basamağıdır. Bir zamanlar bir düşüncemiz vardı, burada var olman hakkında. Onun anahtarı da bu yazıyı duyuran mesajda olacak. “Cevap hakkı” diyor ya son günlerin popüler medyası, işte o hesap ne zaman istersen kullanabileceğin bir anahtar. Kim bilir belki bir daha hiç olmayacak şansıma selam olsun :)